Stemadvies voor beleggers

Politiek is hot. Met name door de aankomende verkiezingen in Nederland, België en het Verenigd Koninkrijk. Ook de beurs is bezig met de verkiezingen. Want naast de economische cijfers heeft de politiek grote invloed op de stand van de beurzen.

Politieke wapenfeiten

Griekenland wordt gered. Maar de Tweede Kamer vindt dat de banken ook mee moeten betalen. Pardon? Wie heeft de Maastricht-criteria vastgesteld en de naleving en controle daarop laten verslonzen?

Een olieramp in de Golf van Mexico. Obama roept op dat BP (een Brits bedrijf) alles moet betalen. De Amerikaanse president gaat er aan voorbij dat een Amerikaans bedrijf Halliburton, ooit nog geleid door voormalig vice president Dick Cheney, bezig was met de mislukte afsluiting van de oliebron.

Het Basel-comité roept op dat banken meer vermogen moeten aanhouden, om een nieuwe kredietcrisis te voorkomen. Dat hadden ze voor de crisis moeten doen, niet erna.

Het IMF stelt voor om een aparte belasting op banken te heffen, zodat er een potje gevormd kan worden.

Australië wil een superbelasting op mijnbouwbedrijven gaan heffen. Ze maken toch genoeg winst. Dat doet me een beetje denken aan de roep om superbelastingen op oliemaatschappijen, toen de olieprijs U$ 150 per vat was. Betekent dat ook dat de overheden de verliezen gaat compenseren als de olieprijs erg laag is?

Net als vroeger

Het is niet toevallig dat een golf met regelgeving en overheidsbemoeienis volgt na een financiële crisis. Dit was ook zo in de crisis van de jaren ’30. Ook toen moest na de crisis alles gereguleerd worden. En kregen banken net als nu de schuld in de schoenen geschoven.

Het enge van deze vergelijking is dat er in de jaren ‘30 een flinke 2e recessie volgde op de 1e, de zogenaamde double dip. Deze 2e economische crisis kwam toen voort uit het feit dat overheden te vroeg op de monetaire en fiscale rem trapten.

Het gevaar van te vroeg op de rem trappen ligt nu weer op de loer. Banken inperken is een typisch voorbeeld van (monetair) afremmen. De bezuinigingen bij de Europese overheden, omdat niemand Griekenland achterna wil, betekent ook afremmen, fiscaal in dit geval.

Wie durft?

In deze tijd van crisis moet je de economie stimuleren en niet afremmen. Het zou een vast item moeten zijn van elk verkiezingsprogramma. Maar helaas gebeurt het tegenovergestelde. Even 10 jaar terug in de tijd ter illustratie. Op het hoogtepunt van de economie verlaagde de overheid de belastingen. Nu het slecht gaat, staan er belastingverhogingen in de diverse partijprogramma’s. Dat is een pro-cyclisch beleid. En net als bij het beleggen word je van pro-cyclisch niet beter. Ik ben voorstander van een anti-cyclisch beleid. Daar wil ik op 9 juni graag op stemmen. Welke politieke partij durft?

Deze column is eerder gepubliceerd in het VEB-magazine Effect.