"Is de USA nou zo slim of zijn wij zo dom?"
Terwijl in de Verenigde Staten de koersrecords van voor de kredietcrisis van 2008 al bijna worden gebroken, staat Nederland met de AEX maar net boven de helft van dit niveau. Ook als we naar heel Europa en de USA kijken, krijgen we een gelijk beeld. De belangrijkste indices, de MSCI Europe index en de Amerikaanse S&P 500 stonden twee jaar geleden op precies hetzelfde punt. Nu zit er een gat van 30% tussen. Zijn wij nou zo dom of zijn die Amerikanen nou zo slim? Nou het moet gezegd worden, de Amerikaanse aanpak is zeker anders dan die in Europa. De USA drukt geld bij, laat de overheidsschulden lekker oplopen en probeert daarmee de economische groei op peil te houden.
Belasting heffen of belasting innen
Griekenland zou er jaloers op zijn. Even ter vergelijking: het overheidstekort in Griekenland bedraagt 10%, in de USA ligt dit percentage op 8%. Waarom komen de Verenigde Staten er wel mee weg en Griekenland niet? Ten eerste omdat Griekenland zijn eigen geld niet kan drukken en de USA wel. Bovendien heeft de USA mogelijkheden om de belasting te verhogen, hoewel dat vloeken in de kerk is. Het gemiddelde belastingpercentage voor de rijkste 400 Amerikanen is slechts 16,6%. In Griekenland is dat 45%. Er weinig ruimte om nog extra te heffen. En het heffen is het probleem eigenlijk niet, maar het innen van de belasting is zo moeilijk.
Voordat we de aandelenkoersen met elkaar vergelijken moeten we ook naar de winsten van de bedrijven kijken. In de USA zijn de winsten met 22% gestegen, in Europa met 12%. Dat zou een gat van 10% verklaren, en geen 30% verschil zoals de aandelenkoersen aangeven. En in Europa wordt heel wat meer dividend uitgekeerd dan in de USA. Daar ontvangt u 2,4% per jaar terwijl u in Europa 4,3% aan dividendontvangsten op uw rekening krijgt bijgeschreven. Stel de koersen blijven daar en hier onveranderd, dan verdient u in Europa toch 2% per jaar meer.
Niets is zeker
Dus ja, het gaat economisch een stuk beter in de USA dan in Europa. Op korte termijn is het prettig, maar op langere termijn moeten ze aan de andere kant van de oceaan ook de rekening gaan betalen voor de periode van het overmatige krediet van de afgelopen decennia. Die rekening komt bijvoorbeeld in de vorm van hogere inflatie. Je kunt immers niet tot in de eeuwigheid geld bij blijven drukken. En dan zijn die hoge aandelenkoersen wel leuk, maar door de hoge inflatie kun je er bij de bakker steeds minder voor kopen. De rekening kan ook komen doordat de overheid besluit zijn inkomsten en uitgaven met elkaar in overeenstemming te brengen. Dat betekent óf hogere belastingen óf flinke bezuinigingen, maar waarschijnlijk een mix van beide. Beide zullen de economie pijn doen. Dat zal waarschijnlijk pas na de verkiezingen gebeuren. En dan zullen ze niet meer zo’n lange neus naar Europa trekken. Ik ga er vanuit dat de Amerikaanse en de Europese koersen weer naar elkaar toe trekken. Wanneer, dat is de grote vraag, maar dat het gebeurt, lijkt bijna zeker. Bijna, want zoals u weet is in de effectenwereld niets zeker.
Deze column is ook gepubliceerd in de Wegener Dagbladen
Eerder verschenen columns
Corné van Zeijl is fondsmanager van het SNS Nederlands Aandelenfonds. Hij schrijft columns in dagbladen, tijdschriften en op iex.nl.
U hoort en ziet Corné op BNR Nieuwsradio en RTL Z. Op zijn schoorsteenmantel staan 3 Gouden Stieren voor Beste beleggingsexpert (2008, 2010 en 2011).
Corné van Zeijl, Beheerder SNS Nederlands Aandelenfonds
